Budynek gospodarczy w świetle prawa. Według Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie pod pojęciem budynku gospodarczego rozumie się budynek przeznaczony do niezawodowego wykonywania prac warsztatowych oraz do przechowywania materiałów, narzędzi i sprzętu służących do Dodatkowo w takiej samej odległości znajdują się rozległe lasy. Dom dwukondygnacyjny o powierzchni 165 m2, znajduje się na działce o pow. 15 a. Dom posiada centralne ogrzewanie, przylegający garaż na 2 auta, taras o pow. 50 m2, 1 balkon o pow. 3 m2, 5 pokoi, łazienkę, wc, kuchnię, kotłownię oraz piwnicę. Informacja o ofercie Przedmiotem oferty jest dzierżawa budynku biurowego o powierzchni użytkowej 253,69 m2 położonego w mieście Gniezno przy ulicy Pocztowej 18. Budynek usytuowany 400 metrów od stacji kolejowej PKP Gniezno oraz 50 metrów od torów kolejowych. Dojazd drogą publicznie dostępną. Przeznaczenie Budynek nie służy zatem wyłącznie działalności rolniczej, co powoduje utratę prawa do zwolnienia i konieczność odprowadzania podatku od nieruchomości. Na zakończenie przypomnijmy, że maksymalna roczna stawka podatku od nieruchomości wynikająca z ustawy dla budynków gospodarczych wynosi 8,68 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej. Komunikat. Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. z dnia 24 sierpnia 2022 r. w sprawie ceny 1m 2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego. za II kwartał 2022 r. Na podstawie art. 3b ust. 4 ustawy z dnia 30 listopada 1995 r. o pomocy państwa w spłacie niektórych kredytów mieszkaniowych, udzielaniu premii gwarancyjnych oraz refundacji bankom wypłaconych premii gwarancyjnych (Dz. U Budynek o powierzchni użytkowej 150m2 zaznaczono na planie zagospodarowania terenu jako prostokąt o wymiarach 20cm na 30cm. a) oblicz skalę tego planu, to zadanie zrobiłęm i wyszło mi 1:50 b) wyznacz wymiary prostokąta przedstawiającego dany budynek na mapie w skali 1:500. Podsumowując, należy przyjąć, że wszystkie pomieszczenia w domu jednorodzinnym - oprócz kotłowni - zaliczamy do powierzchni użytkowej budynku. Musimy również pamiętać, że przyjmujemy tylko te pomieszczenia lub ich części, których wysokość wynosi minimum 1,90 m. Do powierzchni użytkowej zaliczamy również powierzchnie zajęte Prawo budowlane: Budynek na dwóch działkach. Możliwość wybudowania budynku na dwóch działkach gruntu (działkach ewidencyjnych) może budzić wątpliwości zarówno co do dopuszczalność GUS wyliczył również, że w pierwszym kwartale 2019 r. metr kwadratowy powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego oddanego do użytku kosztował 4388 zł, w drugim już 4484 zł, a w trzecim 4376 zł. Nie oznacza to jednak, że mamy do czynienia ze spadkiem kosztów budowy domu. W 2018 r. ceny kształtowały się następująco: I kwartał Do jakiej kategorii należy zaliczyć budynek gospodarczy o powierzchni użytkowej ponad 200 m2? W załączniku do ustawy do kategorii III zaliczono inne niewielkie budynki, jak: domy letniskowe, budynki gospodarcze, garaże do dwóch stanowisk łącznie. Nie podano jednak definicji określenia "niewielkie". lStA. Zakup i montaż pompy ciepła powinien być dobrze przemyślany i dostosowany do potrzeb wszystkich mieszkańców. Przed podjęciem takiej decyzji należy ustalić zapotrzebowanie energetyczne domu, w tym również oraz orientacyjny koszt ciepła są maszynami cieplnymi i wymagają przeprowadzenia usługi montażu przez wykwalifikowanych instalatorów. Ponadto, aby nasze urządzenie służyło nam bezawaryjnie przez długie lata, musi być okresowo kontrolowane i serwisowane przez autoryzowany serwis. Dlatego decydując się na instalację pompy ciepła w domu lub innym budynku warto skorzystać z usług specjalistów, którzy dobiorą odpowiednie urządzenie, zamontują je u klienta i zapewnią czego służy pompa ciepła?Pompa ciepła współpracuje z systemem grzewczym w domu, ogrzewając budynek oraz dostarczając ciepłą wodę użytkową ( Do wytwarzania energii cieplnej urządzenie wykorzystuje naturalne zasoby, takie jak: woda, powietrze oraz grunt. Schemat jej działania podobny jest do funkcjonowania urządzeń chłodniczych. Z tym, że pompa ciepła pobiera energię z otoczenia (woda, grunt, powietrze) i oddaje ją do źródło wytwarzania energii cieplnej może funkcjonować w budynku samodzielnie lub wspomagać pracę innego źródła ciepła np. kotła na pellet lub gazowego. Pompa ciepła doskonale sprawdza się również jako urządzenie do podgrzewania w domu lub wody w basenie. Warto podkreślić, że pompa ciepła zasilana jest energią elektryczną. Integrując panele fotowoltaiczne z pompą, możesz mieć zarówno darmowy prąd oraz tanie ogrzewanie we własnym wybrać pompę ciepła – rodzaje pomp ciepłaZanim zdecydujemy się na konkretny model oraz dobieranie jej parametrów, warto zastanowić się nad tym, jaką funkcję będzie spełniała pompa ciepła w naszym domu. Czy ma być głównym i jedynym źródłem ciepła, czy może tylko w jakimś stopniu pokrywać zapotrzebowanie cieplne naszego domu?Na rynku mamy do wyboru pompy ciepła do ogrzewania i podgrzewania (CWU i CO) oraz te do samej ciepłej wody użytkowej ( Pompy ciepła do są wyposażone w zasobnik wody, który także ma za zadanie utrzymanie odpowiedniej temperatury wody w zbiorniku. Pompy ciepła mogą spełniać, w zależności od modelu, funkcje grzewcze lub chłodzące – niektóre pompy są wyposażone w obie opcje pompy ciepłaPowietrzne pompy ciepła (powietrze-woda) wykorzystują powietrze zewnętrzne jako źródło do wytwarzania energii cieplnej (lub chłodzenia) w naszym domu. Mogą być montowane praktycznie w każdym budynku, pracując efektywnie zarówno latem, jak i zimą. Doskonale się sprawdzają jako źródło ciepła przy ogrzewaniu pompy ciepłaGruntowe pompy ciepła (grunt-woda, woda-woda), wykorzystują energię gruntu lub zbiornika wodnego do wytwarzania energii cieplnej. Charakteryzują się wyższą sprawnością i efektywnością, w porównaniu do ich powietrznych odpowiedników. Głównie są to pompy ciepła o dużej mocy. Często stosowane są jako główne źródło ciepła w budynkach, gdzie mamy wysokotemperaturowe rozprowadzenie ciepła (system grzejnikowy). Niemniej jednak o możliwości montażu takiej pompy ciepła decydują warunki geologiczne gruntu lub zbiornika wodnego oraz powierzchnia działki. Zatem nie wszędzie mogą być zamontowane. W tym segmencie urządzeń wyróżniamy pompy:z poziomym wymiennikiem ciepła, czyli dolne źródło zasilania pompy umieszczone jest 2-3 metry pod powierzchnią gruntu lub zbiornika wodnego (o ile taki istnieje na posesji). Wymagają odpowiedniej wielkości pionowym wymiennikiem ciepła, czyli wymiennik ciepła montowany jest pionowo w głąb ziemi na głębokość ok 100 m. Taka instalacja wymaga wykonania badań geologicznych i odwiertów. Niemniej jednak pompa ciepła z pionowym wymiennikiem ciepła nie wykorzystuje zbyt dużo miejsca na posesji jakie parametry pompy ciepła zwracać uwagę?Głównymi parametrami, jakimi powinniśmy się kierować przy doborze pompy ciepła, są moc oraz współczynnik COP. Współczynnik COP określa nam ile kWh energii cieplnej wytworzy dana pompa z 1 kWh energii elektrycznej. Jeżeli chodzi o powietrzne pompy ciepła – w dużej mierze zależne jest to od warunków pogodowych na zewnątrz i temperaturą wody, jaką chcemy uzyskać w instalacji CO. Im temperatura powietrza jest wyższa (powyżej zera), a nasza pompa ciepła współpracuje z niskotemperaturowym źródłem ciepła np. ogrzewaniem podłogowym, to tym jej efektywność będzie wyższa, co przekłada się na wielkość współczynnika COP. Przy niskich temperaturach na zewnątrz zmienia się COP i zwiększa się pobór energii elektrycznej przez pompy ciepła do domuWłaściwy dobór mocy pompy ciepła pozwala nie tylko na pokrycie zapotrzebowania cieplnego naszego domu, ale też na oszczędne zastosowanie tego źródła ciepła we wnętrzu. Pompa ciepła jest ekologicznym i ekonomicznym rozwiązaniem, jeżeli chodzi o ogrzewanie domu czy budynku. Niemniej jednak źle dopasowana pod kątem mocy, może nas narazić na wyższe rachunki za prąd niż się tak ważną rzeczą jest dobór urządzenia o parametrach wydajnościowych dopasowanych do naszych potrzeb. O wielkości naszej pompy ciepła decydują następujące czynniki:zapotrzebowanie cieplne budynkupowierzchnia domuliczba domownikówcharakterystyka temperaturowa okolicyzapotrzebowanie cieplne budynkuNa etapie projektowania domu, projektant zazwyczaj wyznacza zapotrzebowanie cieplne poszczególnych stref budynku. Jeżeli jednak nie mamy takiej informacji, możemy skorzystać z danych zawartych w poniższej ogrzewanego budynku Wsp. zapotrzebowania kc [W/m2]Budynki bez ocieplenia >80Budynki ocieplone styropianem lub wełną mineralną o grubości do 5 cm65÷75Budynki ocieplone styropianem lub wełną mineralną o grubości do 10 cm45÷55Budynki ocieplone styropianem lub wełną mineralną o grubości co najmniej 20 cm35÷45Tabela przedstawia zapotrzebowanie na moc cieplną budynku w zależności od grubości zastosowanej izolacji termicznej. Obecnie dla energooszczędnych domków jednorodzinnych stosowana jest izolacja z wełny mineralnej o grubości od 12-15 cm. Zatem współczynnik cieplny dla nowo powstałego domu o izolacji termicznej 15 cm wyniesie ok. 40 W/m2. Podane wartości są orientacyjne i nie zastąpią audytu energetycznego domuPowierzchnia domku jednorodzinnego pomoże nam obliczyć całkowite zapotrzebowanie cieplne naszego domku. Obecnie budowane półbliźniaki, szeregowce lub domki wolnostojące mają powierzchnię od 80 m2-160 m2. Dlatego do naszego schematu obliczeniowego możemy przyjąć powierzchnię domu np. 120 domownikówPompy ciepła na ogół spełniają dwie funkcje. Służą jako źródło ciepła dla samego budynku, jak i do podgrzania ciepłej wody użytkowej ( W tym ostatnim wypadku ma znaczenie ile osób mieszka w naszym domu, ponieważ wpływa to na zużycie podstawie liczby domowników określamy moc potrzebną do podgrzania wody w naszym domu. Na ogół przyjmuje się wartość 250 W na jedną osobę. Zatem gospodarstwo domowe liczące sobie 4 osoby potrzebuje ok. 1 KW na podgrzanie temperaturowa okolicyGłównie dotyczy powietrznych pomp ciepła i ich sprawności w danych warunkach pogodowych. Efektywność tych urządzeń zmienia się wraz z temperaturą na zewnątrz i temperaturą wewnętrznego źródła podają parametry wydajnościowe swoich urządzeń dla warunków klimatycznych danej okolicy. Na etykiecie energetycznej mamy przedstawione orientacyjne parametry mocy urządzenia, przeprowadzonych na podstawie analiz temperaturowych określonego regionu. Zatem szacunkową moc urządzenia dla naszego regionu klimatycznego możemy odczytać z etykiety mocy pompy ciepła – przykładowe obliczeniaDobieramy moc pompy ciepła do budynku o następujących parametrach:powierzchnię naszego domu, która wynosi w tym przypadku 120 m2zapotrzebowanie cieplne budynku to 40 W/m2 . Przyjęliśmy, że domek został ocieplony wełną mineralną o grubości 15 cmźródło ciepła – wodne ogrzewanie podłogowe o temp. nominalnej 35 st. Cliczba domowników to 4 możemy obliczyć moc grzewczą (Pg) naszej pompy ciepła. Powierzchnię domu (120 m2) mnożymy przez wskaźnik zapotrzebowania mocy (40 W/m2).120 x 40= 4800 W= 4,8 tego należy doliczyć jeszcze zapotrzebowanie na moc grzewczą, potrzebną do podgrzania W domu mieszkają 4 osoby. Zatem 250 W x 4 = 1 KW energii cieplnej, potrzebnej na zaopatrzenie mieszkańców w ciepłą wodę moc grzewczą 4,8 KW + 1 KW mocy grzewczej otrzymujemy 5,8 KW, czyli całkowitą moc potrzebną na zapotrzebowanie w energię cieplną naszego domu. W tym wypadku idealnym rozwiązaniem będzie pompa ciepłą o mocy co najmniej 6 biwalentnościPrzy obliczaniu mocy grzewczej pompy ciepła bierzemy również pod uwagę tzw. współczynnik biawaletności [Kb]. Parametr ten określa na ile nasza pompa ciepła ma nam pokryć zapotrzebowanie cieplne w naszym domu. Jeżeli ma ona ma być jednym źródłem ciepła w naszym domu, to wtedy kb=1, jak w powyższym przypadku. Gdy nasza pompa ciepła ma współpracować z innymi źródłami ciepła, to ten współczynnik odpowiednio się zmieni. Na przykład, gdy urządzenie ma zaspokoić nasze potrzeby cieplne w 70% i będzie do niego podłączone jeszcze wspomagające źródło ciepła (np. grzałka elektryczna), to w tym przypadkukb=0, wzór na Moc grzewczą pompy ciepła ostatecznie wynosi:Pg= Kc x pow. domu x Kb +PcwuPg– moc grzewcza pompy ciepłaKc-współczynnik cieplnyKb– współczynnik powierzchnia domuPcwu-moc cieplna podgrzania CWUObliczeniowa moc grzewcza pompy ciepła jest wartością orientacyjną, która pomoże nam skierować nasze poszukiwania w kierunku urządzeń w obszarze konkretnych parametrów wydajnościowych. Znając moc grzewczą Pg, dobierz urządzenie o mocy większej lub równej obliczonej czym warto pamiętać?Pompa ciepła zapewnia bezobsługową i płynną pracę całego systemu grzewczego. Urządzenie zapewnia stałą temperaturę we wszystkich pomieszczeniach. Przy tym nie wymaga magazynowania opału. To, co zniechęca potencjalnych inwestorów to początkowe wysokie koszty inwestycyjne oraz stopa zwrotu montażu takiego systemu w domu. Niemniej jednak rosnące ceny paliw, a za nimi koszty eksploatacyjne ogrzewania powodują, że instalacje grzewcze z pompą ciepła stają się coraz bardziej opłacalne, a czas zwrotu skraca się z roku na rok. Ponadto inwestorzy mogą liczyć na dofinansowanie inwestycji z programu” Czyste powietrze” oraz na zwrot podatku z ulgi termomodernizacyjnej. Pompy ciepła są ekologicznymi rozwiązaniami energetycznymi i kwalifikowane jako Odnawialne Źródła Energii (OZE).Dobór pompy z FlexiPower GroupZakup i montaż pompy ciepła powinien być dobrze przemyślany i dostosowany do potrzeb wszystkich mieszkańców. Pompa ciepła jest urządzeniem wymagającymi przeprowadzenia usługi montażu przez wykwalifikowanych instalatorów. Musi być okresowo kontrolowane i serwisowane przez autoryzowany serwis, zajmujący się obsługą takich urządzeń, dlatego tak ważny jest wybór doświadczonych specjalistów, takich jak FlexiPower Group. Rozpocznij z nami budowę pompy ciepła, by cieszyć się mniejszymi rachunkami za energię. Informacja od opiekuna zlecenia podano nr telefonu potwierdziliśmy e-mail zweryfikowaliśmy treść wstępnych oczekiwań Dane kontaktowe Klient: Tel: 501●●●●●● pokaż E-mail: m●●●●@●●●●● pokaż Szczegóły zlecenia Kategoria: Zlecenia na posadzki betonowe Miejsce: Dziekanów Nowy - powiat warszawski zachodni, Mazowieckie Zlecę wykonanie wylewek w całym domu 150m2 powierzchni domu wykonana jest instalacja ogrzewania wyłożona jest mnie wykonanie wylewek z materiałem proszę o podanie ceny wykonania takiej wylewki (wraz z materiałem) za m2. Nr zapytania ofertowego: 237949 Powierzchnia użytkowa to jedna z ważniejszych danych, na którą zwracamy uwagę podczas zakupu, czy budowy domu, staraniu się o kredyt Pojęcie „powierzchnia użytkowa”, np. mieszkania lub budynku, występuje w wielu ustawach i rozporządzeniach. Problem w tym, że definicja „powierzchni użytkowej” może się różnić w zależności od tego, do czego ma nam ona posłużyć. Powierzchnia użytkowa może mieć różne definicje. Trzeba pamiętać o tym, że ustawa o podatkach i opłatach lokalnych trochę inaczej określa powierzchnię użytkową niż np. ustawa o podatku od spadków i darowizn czy ustawa o ochronie lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Co znajdziesz w artykule: Powierzchnia użytkowa a podatek od nieruchomości Powierzchnia użytkowa a podatek od spadków i darowizn Kondygnacja w definicji powierzchni użytkowej Powierzchnia użytkowa w normach metrażowych Jak zmierzyć powierzchnię użytkową? Co lepsze - własny dom czy mieszkanie? Powierzchnia użytkowa a podatek od nieruchomości Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podstawę opodatkowania dla budynków lub ich części stanowi powierzchnia użytkowa. Definicję powierzchni użytkowej zawiera zaś art. 1a ust. 1 pkt 5. Czytamy w nim, że powierzchnią użytkową jest powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych. Za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe. Oznacza to, że do powierzchni użytkowej nie jest wliczana szerokość ścian działowych, co ma duże znaczenie zwłaszcza dla właścicieli dużych budynków. Ponadto – zgodnie z art. 4 ust. 2 – powierzchnię pomieszczeń oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,4 m do 2,2 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,4 m, powierzchnię tę pomija się. Powierzchnia użytkowa a podatek od spadków i darowizn Nieco inaczej powierzchnię użytkową definiuje ustawa o podatku od spadków i darowizn. Z art. 16 ust. 4 dowiadujemy się, że za powierzchnię użytkową budynku (lokalu) w rozumieniu ustawy uważa się powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian pomieszczeń na wszystkich kondygnacjach (podziemnych i naziemnych, z wyjątkiem powierzchni piwnic i klatek schodowych oraz szybów dźwigów). Także w i w tym przypadku powierzchnie pomieszczeń lub ich części oraz część kondygnacji o wysokości w świetle od 1,4 m do 2,2 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,4 m – powierzchnię tę pomija się. Rozbieżność w obu definicjach powierzchni użytkowej dotyczy piwnic. W definicji na użytek podatku od spadków i darowizn piwnic nie wlicza się do powierzchni użytkowej. Natomiast przy obliczaniu podatku od nieruchomości powierzchnia piwnic jest uwzględniana. Anna Naperty-Wójtowicz, architekt, Projekty Gotowe MURATOR Nie ulega wątpliwości, że na rynku polskim funkcjonuje równocześnie kilka ustaw, rozporządzeń i norm, w których każda ma swoje własne wytyczne definicji POWIERZCHNI UŻYTKOWEJ. Często zakres tego co należy uwzględnić w powierzchni użytkowej a co pominąć jest różny lub wręcz sprzeczny w porównaniu do pozostałych funkcjonujących definicji. Co zrobić aby poprawnie podać wartość powierzchni użytkowej? na początku należy odpowiedzieć na pytanie - jaki jest cel wykonania pomiaru? To powinno uzasadnić i tym samym ułatwić wybór sposobu obliczania powierzchni użytkowej oraz jej zakres. trzeba pamiętać, aby wraz z wskazaniem wartości powierzchni, podać jednocześnie na podstawie jakiej normy i ustawy została ona sporządzona. Często zdarza się, że pomiar sporządza się w oparciu o normę, która precyzyjnie określa elementy niewymienione w ustawie, takie jak wnęki czy przejścia w ścianach. Jednocześnie resztę pomiaru wykonuje się z uwzględnieniem zapisów wymaganej ustawy, jak np: Ustawy o ochronie praw lokatorów, która wyklucza z pomiaru piwnice czy antresole i strychy. Są przypadki, że do pomiarów należy użyć nieobowiązującej już normy PN 70/B 2365, gdy potrzebne jest określenie powierzchni lokalu w starym budownictwie lub zabytku. Jeżeli wszystkie dotychczasowe udziały w nieruchomości wspólnej sporządzone były według tej właśnie normy jej użycie dla aktualizacji powierzchni lokali jest uzasadnione. Według stanu prawa i wyjaśnień Polskiego Komitetu Normalizacyjnego, istnieje możliwość stosowania norm nieobowiązujących na zasadzie dobrowolności i powszechnej dostępności a “faktu dezaktualizacji nie należy wiązać z zakazem stosowania normy wycofanej”. Dla nowoprojektowanych budynków obowiązują zapisy Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, które dokładnie precyzują zasady pomiarów. Rozporządzenie przywołuje też konieczność stosowania najnowszej normy PN-ISO 9836:2015-12, która jest aktualizacją PN- ISO 9836 1997. Nowa wersja została wyposażona w uzupełniajacy zapis o doliczaniu do powierzchni (netto- której elementem jest powierzchnia użytkowa) elementów nadających się do demontażu takich jak “ściany działowe typu przepierzenia”. Dotychczas zapis zawierał sformułowanie “ściany działowe”. Powodowało to niekiedy doliczanie do powierzchni sprzedażowej mieszkań przez deweloperów powierzchni pod tymi ścianami. Na koniec należy dodać, że międzynarodowe normy określania powierzchni najmu nie używają definicji powierzchni użytkowej. Określenia takie jak Rentable Area należy ostrożnie porównywać i zestawiać z rodzimymi definicjami. Masz więcej pytań do eksperta zadzwoń lub napisz Kondygnacja w definicji powierzchni użytkowej We wcześniejszych definicjach powierzchni użytkowej występuje pojęcie „kondygnacja”. Wyjaśniamy więc, że – zgodnie z rozporządzeniem ministra infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – jest to pozioma nadziemna lub podziemna część budynku, zawarta pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie bądź warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku. Przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m. Za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub kotłownia. Powierzchnia użytkowa w normach metrażowych To nie wszystko. Są też ustawy, w których stosowane są normy w metrażu mieszkań czy domów, np. ustawa o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi zakłada częściowy zwrot VAT za materiały budowlane użyte do budowy domu o powierzchni użytkowej nie przekraczającej 100-110 m². W tych przypadkach wykorzystywana jest definicja powierzchni użytkowej z ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Art. 2 ust. 1 pkt 7 mówi, że powierzchnią użytkową jest powierzchnia wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu, a w szczególności pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi, korytarzy, łazienek oraz innych pomieszczeń służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom lokatora, bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania. Za powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów, tarasów i loggii, antresoli, szaf i schowków w ścianach, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych do przechowywania opału. Zgodnie z art. 2 ust. 2, obmiaru powierzchni użytkowej dokonuje się w świetle wyprawionych ścian. Powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej od 2,2 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,4 m, lecz mniejszej od 2,2 m – w 50%, o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie. To, co wyróżnia powyższą definicję, to określenie sposobu dokonywania pomiaru powierzchni użytkowej. W ustawach: o podatkach i opłatach lokalnych oraz o podatku od spadków i darowizn jest tylko mowa o mierzeniu wewnętrznych długości ścian. Natomiast ustawa o ochronie lokatorów precyzuje, że pomiar dokonywany jest w świetle wyprawionych ścian, w więc już z tynkami lub glazurą. Ponadto tylko ta definicja odwołuje się do Polskiej Normy stosowanej do celów projektowych. Autor: Jupiterimages Pomiaru powierzchni użytkowej dokonuje się w świetle ścian po podłodze Jak zmierzyć powierzchnię użytkową? Chodzi o to, że powierzchnia użytkowa powinna być określona zgodnie z § 20. 1. Pkt 4b rozporządzenia ministra rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Przepis ten mówi, że w budynkach nowo projektowanych: powierzchnię użytkową budynku pomniejsza się o powierzchnię: przekroju poziomego wszystkich wewnętrznych przegród budowlanych, przejść i otworów w tych przegrodach, przejść w przegrodach zewnętrznych, balkonów, tarasów, loggii, schodów wewnętrznych i podestów w lokalach mieszkalnych wielopoziomowych, nieużytkowych poddaszy, powierzchnię użytkową budynku powiększa się o powierzchnię: antresol, ogrodów zimowych oraz wbudowanych, ściennych szaf, schowków i garderób, przy określaniu powierzchni użytkowej powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej od 2,20 m zalicza się do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,40 m, lecz mniejszej od 2,20 m - w 50%, natomiast o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie, przy określaniu zestawienia powierzchni użytkowej lokali mieszkalnych przez lokal mieszkalny należy rozumieć wydzielone trwałymi ścianami w obrębie budynku pomieszczenie lub zespół pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Załącznik nr 2 “Wykaz polskich norm” powołanych w rozporządzeniu nakazuje stosować „najnowszą normę opublikowaną w języku polskim”. Chodzi tu o normę PN-ISO 9836:2015-12. Jest ona aktualizacją PN – ISO 9836: 1997 „Właściwości użytkowe w budownictwie – Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych”. Norma ta również precyzuje sposób mierzenia powierzchni użytkowej. Określa że pomiaru dokonuje się w świetle wyprawionych ścian po podłodze, czyli z pominięciem cokołów czy listew. Dokładność pomiaru liniowego wynosi do 1 cm, a dokładność obliczenia powierzchni – do 0,01 m². Do powierzchni użytkowej nie są wliczane niewielkie wnęki np: na grzejniki By jak najprościej wyjaśnić różnicę pomiędzy tymi pojęciami, można powiedzieć, że powierzchnia zabudowy to obszar zajęty przez budynek, natomiast powierzchnia użytkowa to przestrzeń mieszkalna. Jest to jednak duży skrót, ponieważ to przepisy i normy określają, które elementy budynku wlicza się do konkretnej powierzchni. Niestety w prawie budowlanym i przepisach wydanych na jego podstawie nie znajdziemy definicji ani powierzchni zabudowy ani użytkowej. O tym, w jaki sposób liczyć te powierzchnie, dowiemy się z innych aktów prawnych. Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego wskazuje, by powierzchnię zabudowy i użytkową liczyć zgodnie z zasadami Polskiej Normy PN-ISO 9836: 1997 „Właściwości użytkowe w budownictwie - Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych”. Choć normę tę wycofano i zastąpiono normą PN-ISO 9836:2015-12, w projektach budowlanych nadal powierzchnie oblicza się według tej pierwszej, ponieważ to ona jest przywołana we wspomnianym i obowiązującym rozporządzeniu. Powierzchnia zabudowy to obszar zajęty przez budynek, natomiast powierzchnia użytkowa to przestrzeń mieszkalna. Taka definicja stanowi jednak duży skrót. To przepisy i normy określają, które elementy budynku wlicza się do konkretnej powierzchni. O tym, w jaki sposób liczyć powierzchnię użytkową na potrzeby podatku od nieruchomości, mówi Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. Definicje powierzchni użytkowej znajdziemy też w Ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, a także w Ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Z kolei w Rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków wyjaśniono, co to jest pole powierzchni zabudowy budynku. Geodeta, wykonując inwentaryzację powykonawczą, powierzchnię zabudowy liczy właśnie według tego rozporządzenia. Sądy często wskazują, że powierzchnię zabudowy należy liczyć zgodnie z normą PN-ISO 9836:1997 W poprzednim akapicie wymieniliśmy kilka aktów prawnych, które w różnym zakresie definiują powierzchnię zabudowy. Niestety prawo budowlane, które wiele obiektów zwalnia z pozwolenia na budowę, wprowadzając jako kryterium powierzchnię zabudowy, nie podaje definicji tego pojęcia. Jak więc liczyć tę powierzchnię w przypadku obiektów budowanych na zgłoszenie lub nawet bez formalności? Z pomocą przychodzi orzecznictwo sądowe. Sądy rozpatrujące sprawy z zakresu prawa budowlanego, np. budowy obiektów na podstawie zgłoszenia, często wskazują, że powierzchnię zabudowy należy liczyć zgodnie z normą PN-ISO 9836:1997. Norma ta jest także przywołana w rozporządzeniu w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, dlatego w taki sposób powierzchnię zabudowy liczy się w projektach budowlanych. W jaki sposób powierzchnię zabudowy definiuje norma PN-ISO 9836:1997? W zasadzie podaje ona dwa różne sposoby jej obliczania. W jednym punkcie mówi, że powierzchnię tę stanowi powierzchnia terenu zajęta przez budynek w stanie wykończonym. Z kolei w kolejnym, że określa się ją, rzutując pionowo na powierzchnię terenu zewnętrzne krawędzie budynku. W orzecznictwie sądowym, a także organach administracji architektoniczno-budowlanej oraz nadzoru budowlanego ukształtował się pogląd, że powierzchnię zabudowy należy określać w ten drugi sposób, biorąc pod uwagę stan wykończony budynku. Jeśli więc piętro budynku ma powierzchnię większą od parteru z powodu wystających poza obrys parteru nadwieszeń, do powierzchni zabudowy wlicza się również te nadwieszenia znajdujące się ponad terenem. Przywołana norma podaje również, których elementów budynku nie wlicza się do powierzchni zabudowy. Są to: części budynku nie wystające ponad powierzchnię terenu, elementy drugorzędne, typu rampy i schody zewnętrzne, występy dachowe, daszki, a także obiekty pomocnicze, np. szklarnie, altany, szopy. Określając w ten sposób powierzchnię zabudowy, należy zachować ostrożność, ponieważ w orzecznictwie znajdziemy wyroki, które wskazują, że powierzchnię zadaszonego tarasu należy wliczać do powierzchni zabudowy budynku. Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego do powierzchni użytkowej nie wlicza antresoli W jaki sposób liczy się powierzchnię użytkową? Rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego podaje, w jaki sposób liczyć powierzchnię użytkową budynków mieszkalnych jednorodzinnych i lokali mieszkalnych. Należy wziąć pod uwagę zasady wskazane w normie PN-ISO 9836:1997 oraz jeden dodatkowy warunek, który mówi, w jaki sposób liczyć powierzchnię pomieszczeń ze skośnym sufitem. Rozporządzenie wskazuje następująco: "Powierzchnię pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej od 2,20 m należy zaliczać do obliczeń w 100%, o wysokości równej lub większej od 1,40 m, lecz mniejszej od 2,20 m – w 50%, natomiast o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie". Części pomieszczeń o wysokości poniżej 1,40 m nie wlicza się zatem w ogóle do powierzchni użytkowej. Pozostałe wytyczne znajdziemy w przywołanej wcześniej normie. Powierzchnię użytkową liczy się po powierzchni podłogi pomieszczeń w stanie wykończonym. Nie wlicza się do niej powierzchni: zajętej przez ściany wewnętrzne, przejść i otworów w ścianach, występów ściennych o powierzchni powyżej 0,1 m², wnęk ściennych. Powierzchnie części dostępnych z mieszkania, a nie zakrytych ze wszystkich stron (np. balkony, tarasy, loggie) zalicza się do powierzchni pomieszczenia, ale wskazuje się je oddzielnie. Ponadto powierzchnię użytkową dzieli się na podstawową i pomocniczą. W wyżej opisany sposób powierzchnię użytkową powinno się liczyć w projektach budowlanych, z wyjątkiem nadbudowy, rozbudowy, przebudowy i zmiany sposobu użytkowania, jeśli budynek był oddany do użytkowania przed wejściem w życie rozporządzenia i wtedy nie stosowano tych reguł. Powierzchnie których pomieszczeń zalicza się do powierzchni użytkowej? Tutaj pojawia się problem, ponieważ każda z przywołanych na początku ustaw wskazuje inaczej. Zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych do powierzchni użytkowej nie wlicza się powierzchni klatek schodowych i szybów windowych, natomiast wlicza piwnice, sutereny, garaże podziemne. Z kolei ustawa o podatku od spadków i darowizn wskazuje, że do powierzchni użytkowej nie wlicza się piwnic, klatek schodowych i szybów windowych. Natomiast ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego do powierzchni użytkowej lokalu nie wlicza powierzchni antresoli, balkonów, tarasów, loggii, strychów, piwnic. Definicję określoną w tej ustawie bierze się pod uwagę przy ubieganiu się o dopłatę do budowy domu w programie „Mieszkanie dla młodych”. Problemy interpretacyjne Prawo budowlane nie wskazuje w jaki sposób liczyć powierzchnię zabudowy i użytkową, dlatego pojawia się w tej kwestii wiele problemów interpretacyjnych. Istnieje wiele aktów prawnych, które podają różne definicje tych powierzchni, dlatego sposób obliczania zależy przede wszystkim od tego, jakiemu celowi służą te obliczenia. Kilka z aktów prawnych powołuje się na normę PN-ISO 9836 i w tym zakresie, w jakim jest przywołana w konkretnych zapisach, jest ona obowiązująca.